Ten akt mi się podoba. Jest w nim delikatność, nie ma taniej ekspozycji ciała. Jest nieostrość. I miękkie szkło. Kilka razy próbowałem podejść do fotografii kobiecego ciała, ale się nie udawało. Zresztą, gdzież ja niedzielny fotograf i akt…
W fotografii Sikory, który jest dla mnie guru cenię prostotę. Prostota w jego zdjęciach bywa ozdobiona barokowym klimatem, ale nawet wtedy zostaje prostotą.
Nieostre zdjęcie. W dodatku “szumi”. Dla akademickiego fotografa, który rozpaczliwie goni za coraz doskonalszą matrycą i z uporem tropi piksele, które widać na fotografii – nieostre zdjęcie to pomyłka.
Zdjęcie, które widzicie zrobił Tomek Sikora. Pamiętam, jak miał wystawę w klasztorze Dominikanów w Lublinie i przed jego nieostrymi fotografiami ludzie wstrzymywali oddech. Ja też. Zapytałem go podczas rozmowy o fotografii, jakim aparatem najczęściej robi zdjęcia. Wtedy wyjął z kieszeni Panasonic LX2. I powiedział: ma dobry obiektyw, można regulować ostrość i zapisuje pliki w Rawach. To wszystko.
Po tej rozmowie, ja niedzielny fotograf wiem, że nieostrość i szum matrycy są twórczym narzędziem w robieniu cyfrowych obrazów. W produkowaniu zdjęć setek zdjęć są defektem. I wadą. Wolę nieostre zdjęcia Sikory…
Oto jego galeria: http://www.tomeksikora.com/
Mieszkam za miastem. Lubię stare jabłonie. Zakochałem się w Lublinie, którego nie ma. Lubię siedzieć na ławeczce. Pić dobre wino. Zwiedzać małe miasteczka. Oglądać fotografie. Przysyłajcie swoje zdjęcia:
sulisz@dziennikwschodni.pl