foto-graf niedzielny

Uwielbiam jego fantasmagoryczne fotografie. JAN SAUDEK, Czeski artysta (rocznik 1935) nieprzerwanie fotografuje od 1963 roku, na tle odrapanej ściany piwnicy pozują mu kobiety. Ich ciała zniekształcił czas. Choć prace ocierają się o turpizm, bywają wulgarne, to czai się w nich magiczne piękno.

W jednym z WYWIADÓW powiedział: “Lepiej zgrzeszyć i żałować”. Nigdy nie fotografuje poza piwnicą, ręcznie koloruje prace. Jego pierwszy aparat to KODAK BABY Brownie (na zdjęciu poniżej, z prawej Flexaret),  obecny aparat to “Flexaret”, rozmiar filmu 6×6. Zdjęcia Jana Saudka można oglądać na jego stałej wystawie w galerii w starym mieście w Pradze przy ulicy Celetná 9.

Fotografem jest także Sara Saudek, żona artysty. W jednym z wywiadów  powiedziała: Robię to, co lubię, spotykam i kocham ludzi, jakich lubię i nie trwonię życia na rzeczy niepotrzebne. Słucham swego serca i instynktu, to wszystko. Nie używa cyfrówki: Wolę tradycyjne aparaty fotograficzne. Jest tu więcej miejsca dla wyobraźni, uczuć, a także dla ludzkich błędów. Aparat cyfrowy jest zbyt perfekcyjny, nudny, prosty. Nadaje się dla mężczyzn…

Zobacz  ZDJĘCIA wykonane Flexaretem. Ile w nich magii.

Grzegorz Zawadzki, 38 lat, kilkadziesiąt tysięcy zrobionych zdjęć. Bohater głośnego reportażu TRZY AKTY  w “Wysokich obcasach” o kobietach, które chcą rozbierać się dla Zawadzkiego. Kontrowersyjny fotograf z Lublina? Co sądzicie o tych zdjęciach?

Fotografie Malwiny de Brade mnie zachwycają. Są bardzo blisko obrazów. Gotowe do oprawienia w szlachetne passe-partout. Zamknięte piękną ramą są dla podziwu i zachwycenia. Ten chciałbym mieć w swojej kolekcji. A swoją drogą coś jest dobrego w fakcie, że w powodzi golizny, sensacji, chłamu są jeszcze ludzie, co potrafią ze smakiem fotografować. Smak dał nam Pan Bóg za darmo – mawiał Franciszek Starowieyski. Sęk w tym, żeby go w sobie nie zagubić, a potęgować.

Byłem wczoraj na spektaklu “Uwaga – Złe psy”. Mówi o złości w ludziach. Złe psy są w mediach, które dopadają ludzi, obnażają, ośmieszają. Pełno złych psów wśród Internautów. Zasłonięci za gardą anonimowości, gryzą jak złe psy. Zmawiają się na szarże. Tylko, że jest to szarża foksterierów.

Maciek aktów nie robi. Raz mu się zdarzyło. Nasz fotoreporter pokazał piękną wystawę “Ona” w Kazimierzu nad Wisłą. W kultowej wówczas galerii “Bohema”. Parę dni przed wernisażem o fotografiach Maćka było głośno w Lublinie. Dlaczego? Miały się na nim pojawić kobiety, które nago fotografował. Ze swoimi mężami. Sęk w tym, że modelki mężów w sesje z Maćkiem nie wtajemniczały. Oto moja ulubiona fotografia. W zieleni. Co o niej sądzicie?

Jeśłi jesteś maniakiem fotografii, przyślij zdjęcie, które ostatnio zrobiłeś. Czekam na pejzaże z miasteczek, portrety rodzinne, makro. Chciałbym, żeby zobaczyli je inni. Nasi reporterzy, na czele z Dorotą Awiorko obejrzą fotografię zaprezentowaną na tym blogu, podpowiedzą co zmienić, poprawić. A może się zachwycą. Czekamy na zdjęcia Czytelników Dziennika Wschodniego. Tu jest wasza galeria.

Poznaliśmy się z Malwiną przez plfoto. Intrygowała mnie jej fotografia. Mroczna, zmysłowa, niedopowiedziana. Często wracam do jej galerii. Wędruję, pod powiekami zastanawiam się jak wygląda Autorka.

Z poczty od Nace: komp nie dla starszych ludzi, takich jak ja, zbliżam się do takiej cienkiej linii, którą jak się przekroczy, cofnąć do tyłu niestety nie można. Wysłałam komentarz przez online@dziennikwschodni.pl, nie widziałam innego sposobu, pozdrawiam, Nace. Nie ma sprawy, oto Twój komentarz do fotografii: i nie miłować ciężko, i miłować nędzna pociecha…

Bo uwielbiam jej fotografie. Takie, jak ta. Na plfoto  pisze, że gryzie i nie wdaje się w dyskusję z kretynami -  ma za to komentarze pełne uwielbienia. Zajrzyjcie na jej blog: http://blog.widmanska.com/

Kiedy patrzę na ten akt, budzi się pragnienie. Takiej fotografii. Takiego fotografowania. Takiej cielesnej obecności. Przy mnie. Tytuł fotografii: “Falling”

Autorka o fotografii: Kobieta i jej cielesność to temat nie do wyczerpania. Na tej fotografii tematem głównym jest ciało uległe, służalcze, o czym swiadczyć może  dzwoneczek na szyi modelki. Taka cielesność to często wyobrażenie, co podkreśla technika jaką zastosowałam (fotografia cyfrowa plus nałożenie warstwy).” Pozdrawiam, laguncula.

Fantastyczna fotografia. No właśnie, czy to jeszcze fotografia? Czy już malarstwo? Autor, przedstawiający się na portalu plfoto: Rafal Kay – doskonale rozpoznał stare techniki malarskie.

To jeden z moich ulubionych aktów, prezentowanych na portalu plfoto. Dlaczego ulubiony? Urzeka szarościami, tęsknością wyciągniętych rąk, klimatem z malarstwa Wyspiańskiego. Zderzenie delikatności portretowania kobiecego ciała z rysami i skazami potęguje przemijalność i kruchość. W ogóle…

Erotyzm jest pragnieniem życia, sięgającym aż po śmierć. Przepiękny, mądry akt…