foto-graf niedzielny

Co przedstawia powyższa panorama Lublina? Czekam na maile. Dobra książka czeka też.

Józef Czechowicz był zagadkowym fotografem, często przychodził do zakładu Edwarda Harwtiga, pytał o rady, pokazywał zdjęcia. Według profesora Władysława Panasa poeta fotografował Lublin przeczuwając, że wojna zmiecie żydowskie miasto z powierzchni ziemi. Zapraszam na urodzinowy spacer z poetą po jego fotografiach. Fotografie Czechowicza z jubileuszowego wydania “Poematu o mieście Lublinie”. Oryginały w Muzeum Czechowicza w Lublinie przy Złotej 3.

URODZINY JÓZEFA CZECHOWICZA – 15 marca 2009: zobacz program 

Możliwe, że jedna z tych bram prowadzi wprost do piekła. Możliwe, że w jednej z nich czyhał na swoje ofiary starówkowy bandyta Barabasz. Ciekawe, czy na “Starówie” nadal pamiętają tego łajdusa Barabasza? I jego piękną siostrę, czarnulkę? J.O.

Zdjęcie zrobiłem dziś rano (środa, 4 marca), kiedy nad Lublinem wstały mgły. Po lewej stronie stała synagoga. Pod chodnikiem i trasą znajduje się jej posadzka. Budynek, który mieścił 3000 osób, Niemcy wysadzili w powietrze. Poniżej wizualizacja synagogi wykonana przez Krzysztofa Muchę.

Lubię fotografie Asi Zętar z Ośrodka Brama Grodzka- Teatr NN. Zbliżają się do grafiki. I szlachetnych szarości. Wczoraj rozmawialiśmy w Alchemii o wystawie fotografii Asi. Fotografuje te miejsca w Lublinie, które były na przedwojennych zdjęciach. A teraz ich nie ma. Fotografuje Lublin, którego nie ma. Szczęśliwie zdarzają się okruchy, które przetrwały. Jak ta lampa, rozwieszona nad jedną z ulic.

Masz konkurs. Gdzie Joanna zrobiła to zdjęcie? Czekam na komentarze z prawidłową odpowiedzią. Lub na maile. Mam dobrą książkę na nagrodę. Bardzo dobrą.

Lublin, 26 lutego 2009, firma Servodata, trójwymiarowa prezentacja nieistniejącej Wielkiej Synagogi w Lublinie. Z pomocą 3 programów komputerowych, 2 rzutników i trójwymiarowych okularów byłem w synagodze, której nie ma. Największą świątynię Żydowskiego Lublina wysadzili Niemcy w 1944 roku, kikuty straszyły jeszcze parę lat po wojnie. Pod trasą szybkiego ruchu, przebiegającą koło zamku jest podłoga synagogi. Krzysztof Mucha, autor prezentacji chce wirtualnie wskrzesić całe Żydowskie Miasto, którego nie ma.

Zakrzówek, malutkie miasteczko przed Kraśnikiem. Przed wojną był tu sklepik z mydlem i powidłem. Dziś też. W środku stoi żelazny piecyk, na piecyku czajnik z wodą na herbatę. Można wejść, ogrzać ręce i powspominać. Można zaglądać w okno z niedowierzaniem.

Z poczty od Nace: Właśnie, co kryje się za tymi drzwiami? Żelazny piecyk, czajnik z wodą, bo rzeczy się zmieniają, zmieniamy się i my, ale jak wielką ma wartość to co nie zmienione?

Dla mnie jedna z najpiękniejszych, zamglonych fotografii Edwarda Hartwiga. Dziś tak się już nie fotografuje, bo i tamtego Lublina już nie ma…

To jedna ze 100 fotografii, którą możecie zobaczyć w Alchemii przy Złotej 3 w Lublinie. Stare fotografie, przedwojenne meble, srebrne kieliszki. Wystawa inna niż wszystkie. Pachnie ulubioną czekoladą Ordonki…

Cierpienie fotografować bardzo trudno. Autor zachował bezstronność, dystans i wstrzemięźliwość. Nic nie narzucał. Wyczekał i uważnie zrelacjonował dramat matki i umierającej córeczki. Jest w tej fotografii przez duże F – konsolacja i uspokojenie. Wyczekiwanie, że może Bóg odwróci los. Bo nadzieja umiera ostatnia…

Pierwsze nominacje do Prasowego Zdjęcia Roku 2009 

Przyznano pierwsze nominacje w konkursie Prasowe Zdjęcie Roku 2009. W styczniowej rundzie jury oceniło 220 fotografii. Nagrodzono zdjęcia Macieja Kiełbowicza, Jacka Świerczyńskiego oraz Magdaleny Ubysz.  

Organizatorami Konkursu “Prasowe Zdjęcie Roku 2009″ są Klub Fotografii Prasowej SDP i Sigma Pro Centrum.  

W pierwszej edycji do konkursu zgłoszno 220 fotografii prasowych. Jury wybrało trzy, którym przyznało nominacje do finałowej rozgrywki. Pod koniec roku wybrane zostanie jedno, najlepsze zdjęcie. Przypomnijmy, że autor otrzyma nagrodę w postaci bonu o wartości 7000 PLN, do zrealizowania w Sigma Pro Centrum.

(Fotopolis)

Ktoś zapalił znicz pod Starym Teatrem. Niedziela, 15 lutego 2009, godz. 18. Przechodzący zakonnik spytał mnie, czy tu ktoś umarł. Nie wiem proszę Ojca. Na pewno odbywa się ekshumacja teatru…